AZZ
Pałac
Ogród pod palacem
Ogoród Kwiatów
   Rotunda
   Woliera
   Kolumnada
   ----------

Kromeriz
Inny
Informations





LIBOSAD zwany OGRÓD KWIATÓW

otrzymał w 19 wieku krótszy dostęp od strony miasta, które po zlikwidowaniu obwarowań rozrosło się poszczególnymi budynkami aż do Libosadu. Projekt opracował A. Arche a realizację przeprowadzono w latach 1840-45. Powstało w ten sposób dzieło niezmiernej wartości. Bez poruszenia pierwotnego planu dyspozycyjnego wspaniałego wczesnobarokowego Libosadu, zostały do jego strony bocznej wsunięte dwie budowle szklarni tropicznej i zimowej oraz budynek mieszkalny i administracyjny. Te zamknęły pomiędzy siebie dziedziniec honorowy otwarty do Libosadu w kierunku rotundy centralnej. Wejście było podkreślone portalem wejściowym osadzonym do miałkiego ryzalitu trójosiowego, zamkniętego trójkątnym tympanonem z pozłoconym znakiem arcybiskupskim. Dziedziniec honorowy posiada wyposażenie ogrodowe wyprodukowane w hutach arcybiskupskich we Frydlancie z ówcześnie ulubionego materiału - żeliwa. Wazy ze znakiem arcybiskupskim oraz ławy w stylu drugiego rokoka wyglądają pod białą malówką w środowisku ogrodowym elegancko i współcześnie. Libosad jest osiowym późno renesansowym a właściwie manierystycznym ogrodem założonym w roku 1665 na rzucie wydłużonego prostokąta o rozmiarach 300 m x 485 m. Główne wejście przechodzi do niezwykle długiej monumentalnej galerii zwanej kolumnada. Jej 244 m długości czynią z niej niezwykle domunujący pierwiastek architektoniczny. Rzut Libosadu przepleciony był skomplikowanym systemem wodociągowym, który zasilał stawy, fontanny, jeziorko obok woliery, wodotryski i skomplikowaną maszynerię tzw. igraszek wodnych we wnętrzach rotundy centralnej. Oś Libosadu przechodzi od głównego wejścia przez rotundę do kręgielni, która wyposażona jest również w igraszki wodne. Po bokach osi głównej znajdowały się labirynty i stawy prostokątne z narybkiem karpiów i pstrągów. Później prowadzi oś główna pomiędzy dwoma PAGÓRKAMI, zwanymi Wzgórzami jagodowymi, które stały się w tym czasie ulubionym pierwiastkiem kompozycji. Początki ich znamy już z ogrodów starowiecznych, gdzie były sztucznie naniesione już na przykład w Chorsabadzie; już tam znajdowały się na szczycie altany jak było to pierwotnie w Kromierzyżu. Oś główna przechodziła następnie komunikacją obwodową do rozrywkowych pierwiastków ogrodu.